Ana Sayfa / başbakan / III. Napolyon kimdir

III. Napolyon kimdir

III. Napolyon kimdir, III. Napolyon, 1848-1852 yılları aralığında Fransa Cumhurbaşkanlığı yapmış oldu ve tertiplediği darbeyle cumhuriyeti yıkarak imparatorluğunu duyuru etmiştir. Son Fransa İmparatoru olarak 1852-1870 yılları aralığında yargı sürdü.III. Napolyon, 20 Nisan 1808 tarihinde Paris, Fransa‘da dünyaya gelmiştir. Tam adı Charles Louis Napoleon Bonapart’dır. Babası 1806-1810 içinde Hollanda kralı olan Louis Bonaparte, annesinin adı ise Napolyon Bonapart‘ın üvey kızı Hortense de Beauharnais’dir. Napolyon Bonapart‘ın kardeşinin erkek evladıdır. Babası 9 kardeş idi. Napolyon Bonapart amcasıdır.

Paris’te doğan III. Napolyon, maceralı bir gençlik yrdü. Fransa İmparatoru Napolyon Bonapart‘un tek oğlu olan Deichstadt dükü II. Napolyon‘un 22 Temmuz 1832 tarihindeki ölümünden sonrasında, babasıyla amcalarının hiçbir harekette bulunmamaları üstüne kendini Bonaparte Hanedanı‘nın gerçek varisi saydı. 1832 senesinde “Reveries politiques” (Siyasal Düşler) adıyla yayımladığı kitapçıkta Fransa’ya zafer ve özgürlüğü sadece bir imparatorun verebileceğini ileri sürdü.

1834 senesinde İsviçre‘deki milis kuvvetlerine katılarak topçu yüzbaşısı oldu. Napolyon Bonapart‘un yeğeni olarak Fransız ordusunun desteğini alacağı inancıyla 30 Ekim 1836 tarihinde Strasbourg garnizonunun ayaklandırmaya kalkması Kral Louis-Philippe tarafınca Brezilya‘ya sürgün edilmesine yol açtı. Ölmek suretiyle olan annesini görmek için geri döndü. Annesinin 1837 senesinde ölümünden sonrasında Fransa‘nın baskısıyla İsviçre‘den ayrılmak zorunda kalınca 1838 senesinde Londra‘ya yerleşti.

III. Napolyon 1839’da “Des idees napoleoniennes”i (Napoleonca Düşünceler) yayımladı ve o sırada sadece duygusal bir efsaneleşmiş olan Bonaparte’çılığı siyasal bir ideolojiye dönüştürmeye çalıştı. Ona nazaran ideoloji ve politika, mantıksal düşüncenin olmasıyla birlikte inancın da bir ürünüydü. Tarihin gelişmesini, Tanrı’nın gönderilmiş olduğu ve ilerlemeyi temsil eden büyük insanoğlu gerçekleştiriyordu. I. Napoleon bunlardan biriydi, fakat görevini tamamlamasına izin verilmemişti. Seviye ve özgürlüğü, halkın hakları ile otoritenin ilkelerini uyum içinde yaşatacak olan Napoleoncu görüş hem de endüstri ve ticareti de özendirecekti. 6 Ağustos 1840 tarihinde 56 yandaşıyla beraber Fransa’da, Boulogne civarlarında gene başarısızlıkla sonuçlanan yeni bir darbe girişiminde bulunmuş oldu. Boulogne üstüne baskın yaparak iktidarı ele geçirmek istedi. Bu girişimin başarısızlıkla neticelenmesi üstüne tutuklanarak Ham Şatosu’nda yaşam boyu hapis cezasına çarptırıldı. Bu zamanda yazdığı birçok kitapçıktan “Extinction du pauperisme” (1844; Yoksulluğun Kökünü Kazımak) kendisine solda da bazı yandaşlar kazandırdı. 25 Mayıs 1846‘da hapisten firar etti ve İngiltere‘ye yerleşti.
1848 İhtilâli’nden sonrasında Fransa‘da II. Cumhuriyet’in ilanı üstüne Paris‘e geldi. Kurucu Meclis’e üye seçildi.
Amcasının (Napolyon Bonapart‘ın) itibarından faydalanarak gerçek cumhuriyetçileri, sosyalistleri ortadan kaldırdı. 10 Aralık 1848‘de cumhurbaşkanı seçildi. Kısa sürede orduda ve yönetimde tüm kilit noktalara kendi adamlarını getirmeyi başardı. 31 Ekim’de, ilk kez Ulusal Meclis’ten fazlaca kendisine sadık kişilerden oluşan bir hükümet atadı. Mazzini yönetimindeki Roma Cumhuriyeti’ni ortadan kaldırıp Papa’yı tekrardan iktidar yapmak için yapmış olduğu askeri girişimi onaylamayan Cumhuriyetçilerin ayaklanmasını sert bir halde bastırdı. Anayasa dört yılını tamamlayan bir cumhurbaşkanın tekrardan seçilmesini önlüyordu. Anayasayı değiştirebilmek için ihtiyaç duyulan dörtte üç çoğunluğu elde edemeyeceğini anlayan III. Napolyon’un 2 Aralık’ta gerçekleştirdiği darbeye yalnız Cumhuriyetçiler karşı çıktı. 4 Aralık’ta, ülkenin pek fazlaca yerinde olduğu şeklinde Paris’te de sokak çatışmalarında Cumhuriyetçiler yenilgiye uğramıştı. III. Napolyon Yasama Meclisi’ni dağıttı, buna karşılık genel oy hakkı tanıyan yeni bir anayasa duyuru etti. Yeni anayasanın referandumla kabul edilmesinden cesaret alarak Kasım 1852‘de yeni bir referandum yapmış oldu ve Senato’nun imparatorluğun tekrardan kurulmasını öngören kararının arkasından III. Napolyon adıyla imparator diye deklare edildi.

1852’de cumhurbaşkanının yetkilerini artıran ve vazife süresini on yıla çıkaran yeni anayasayı deklare etti. İnce bir iç ve dış politika güderek, halkın tutumsal seviyesini ciddi şekilde yükseltici tedbirler alarak Fransızlar’ın sevgisini kazanmaya çalıştı.

2 Aralık 1852’de kendisini III. Napolyon adıyla imparator duyuru etti. 2 Aralık 1852‘de Meclis’i dağıttı. Kralcılar’ın da, Cumhuriyetçiler’in de muhalefetine karşın meydana getirilen plebisitte çoğunluğu elde etti, imparator oldu. Böylece, Fransa’da İkinci İmparatorluk devri başladı. Kurduğu baskı rejiminde muhalefetin meclise yansımasını engelledi. Basını sıkı bir denetim altına aldı. 1858 senesinde Cumhuriyeatlik işgünü ve bırakım yasağı sonucu sanayi üretimi iki kat büyüdü.

III. Napoleon, “makul seviyede özgürlük” sözü vermiş olmasına rağmen, polis devleti yöntemlerini uygulamaya koydu. Bayındırlık yatırımlarını, demiryolu yapımını, kredi kurumlarının kurulmasını, ziraat ve sanayinin gelişmesi için ihtiyaç duyulan diğer etkinlikleri hızlandırdı. Büyük teknik projeleri hararetle destekledi, mucitleri özendirdi ve çağıl Paris’in tekrardan inşa edilmesine kişisel bir ilgi gösterdi. Öte taraftan ekmek fiyatının düşük tutulmasını sağlamış oldu, işçiler için sıhhat ocaklarının yapımını hızlandırdı ve işçilerle işverenler içinde yargıcı kurulları oluşturdu. Buna karşılık orta derslik III. Napoleon’u, kendisini sosyalizm tehlikesinden koruyacak biri olarak değerlendirdi.

İmparator iç politikada olduğu şeklinde dışişlerinde de tüm yetkileri derhal kendi elinde topladı. 1815 Viyana Kongresi’yle oluşturulan ve Fransa’yı minik düşüren Avrupa sistemini yıkmayı ve Fransa’nın bir kez daha büyük bir güç durumuna gelmesini istiyordu. Milliyetçilik ilkesi doğrultusunda “Avrupa dengesini daha adaletli ve sağlam temeller” üstünde tekrardan kuracak internasyonal bir kurultay toplamayı amaçlıyordu.

1854’de Rusya‘ya açmış olduğu cenk Fransa‘ya hiçbir maddi kazanç sağlamamasına rağmen, sulh görüşmelerinin 1856 senesinde Paris’te yapılması, ona mühim bir internasyonal saygınlık kazandırdı.

1858 senesinde Avusturya’yı İtalya’dan çıkarmak suretiyle Piyemonte-Sardinye Başkanı Cavour ile anlaşarak 1859 senesinde İtalya Savaşı’nı başlattı, Solferino Çarpışması’nı Haziran 1859’da zaferle sonuçlandırmış oldu. 1860 senesinde Nice ve Savoinanın Fransa’ya bırakılmasını sağlamış oldu. 1869 senesinde mühendisliğini Ferdinand de Lesseps‘in yapmış olduğu Süveyş Kanalı’nın açılmasında mühim rol oynadı.
10 Nisan 1864 tarihinde Avusturya Arşidükü I. Maximilian‘ı Meksika imparatoru duyuru ederek ABD’ya gönderdi.

Genel hoşnutsuzluk, onu baskı rejimini yumuşatmaya yönelik önlemler almaya itti. 1861’de Yasama Meclisi’nin yetkileri arttırıldı; 1864’te işçilere bırakım hakkı verildi; 1868’de basın üstündeki baskılar bir seviyede gevşetildi ve sınırı olan bir toplantı özgürlüğü tanındı. Öte taraftan dış politikada sayısız başarısızlıklar hayata merhaba dedi. Bilhassa Meksika Seferi’nin başarısızlıkla neticelenmesi Fransa için büyük kayıplara yol açtı.

2 Temmuz 1870‘te Prusya kralının akrabası olan bir Hohenzollern prensinin İspanya tahtına aday olduğu duyuldu. Paris bunu, Prusya’nın Fransa nüfuz alanına bir müdahalesi ve ülke güvenliğine yönelik bir tehdit olarak değerlendirdi. III. Napoleon fazlaca sevilmiş olduğu gizli saklı dış ilişkiler yollarını kullanarak, Hohenzollern prensinin adaylıktan vazgeçmesinde mühim rol oynadı. Fakat cenk yanlılarının tesirinde kalmış olarak, Hohenzollern prensinin adaylığının tekrar asla gündeme gelmemesini talep ederek Prusya’yı minik düşürmeye çalıştı. Sonunda 19 Temmuz1870‘de cenk patlak verdi.
1870’deki Prusya-Fransa Savaşı, Fransız Ordusu’nun Sedan’da bozguna uğraması ve İmparator III. Napolyon’un 2 Eylül 1870 tarihinde Prusyalılara esir düşmesiyle sonuçlandı. İmparatorluktan indirildi ve 4 Eylül 1870’de 3. Cumhuriyet diye deklare edildi. III. Napolyon, sulh imzalandıktan sonrasında gittiği İngiltere‘de bir böbrek ameliyatı sonucu öldü.

III. Napolyon, 20 Aralık 1848 – 2 Aralık 1852 tarihleri içinde Fransa Cumhurbaşkanlığı yapmış oldu ve tertiplediği darbeyle cumhuriyeti yıkarak imparatorluğunu duyuru etmiştir. Son Fransa İmparatoru olarak 2 Aralık 1852 – 4 Eylül 1870 tarihleri içinde yargı sürdü. III. Napolyon, Bonaparte hanedanının sonuncusu olan Fransız imparatorudur. Ondan sonrasında Fransa’da cumhuriyet idaresi kati olarak kurulmuştur.

III. Napolyon, 1853 senesinde Kontes Eugénie de Montijo ile evliliğe ilk adımını attı. Louis-Napoléon Bonaparte isminde bir evladı oldu.

III. Napolyon, 9 Ocak 1873 tarihinde Chislehurst, Londra, İngiltere‘de 65 yaşlarında böbrek ameliyatı esnasında ölmüştür.

III. Napolyon kimdir

    Devlet Başkanı

OKUDUYSANIZ PAYLAŞIN LÜTFEN HERKES OKUSUN

Uyarı: Sitemizde yer edinen ve alacak yazı, haber, yazı, video, yorum ve tüm mevzular kategoriler tıbbi bilgiler bir tek genel bilgilendirme amaçlıdır. Bu bilgiler süre içinde geçerliliğini kaybedebilir. Sitede yer edinen bu bilgiler hiçbir süre doktor muayenesinin yerini alamaz, doktor muayenesi ve tedavisi yerine kullanılamaz, kişisel teşhis ve tedavi yönteminin seçimi için değerlendirilemez. Sitemiz, uzman bir doktora danışılmadan meydana getirilen herhangi bir uygulamadan doğabilecek zarardan görevli tutulamaz. Sitemizi ziyaret eden, yorum icra eden kişiler, bu ikazları kabul etmiş sayılacaktır. Arkadasca isminde herhangi bir bireysel yada kurumsal şirket , siteler ve kişiler ile ilgili en küçük bir bağlantısı , ortaklığı ve benzeri ilişkileri yoktur.

Bu habere de bakabilirisiniz

Sadi Irmak kimdir

Sadi Irmak kimdir, Türkiye Cumhuriyeti 17. Başbakanı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

CLOSE
CLOSE
çocuk porno