Nasreddin Hoca, bigün eşeğini alır, daha odun kesmeye gider. Odunları kesip eşeğine yükler. Sonrasında hayvana:

-Haydi bakalım Karakaçan, sen iyi mi olsa yolu bilirsin, düz yoldan rahat rahat eve git, ben de kestirmeden gideyim, der.

Kendisi kestirmeden eve çabucak ulaşır. Eşeğini beklemeye adım atar.

Fakat eşek bir türlü gelmez. Akşama doğru eşek hala gelmediği için merak edip odun kestiği yere geri döner. Bir de ne görsün! Eşek hala Hoca’nın onu ilk  bıraktığı yerde otlayıp duruyor.

Hoca, bu işe kötü içerler. Derhal hayvanın kulağına eğilerek şunları söyler:

-Sen ne şekil hayvansın? Ben eve kadar gittim geldim. Sen hala koyduğum yerde otluyorsun!

Nasreddin Hoca, yapması ihtiyaç duyulan işler varken yapmayan, yerinde sayan, ilerlemeye çaba etmeyenlere hoş bir örnek  getirmiştir. Tembel ve isteksiz kişiler öğrendikleri kadarı ile yetinir, daha yeni şeyler öğrenmez ya da yapmak için çaba sarfetmezler.

“Hepimiz koşuyorken yol üzerine yatılmaz.
Zira bu ölümdür uyanılmaz…”

UYSAL KİTABEVİ – Mürşide Uysal

OKUDUYSANIZ yada IZLEDIYSENIZ PAYLAŞIN LÜTFEN HERKES OKUSUN VE IZLESIN

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

CLOSE
CLOSE